Gemeentewapen Petten K.N.R.M. Station Petten
Reddingstation Petten, H.M.S. Prince George
en andere strandingen
.
Gemeentewapen Zijpe

                                                                                                                       
                                                   

Ik zoek voor mijn verzameling (zie collectie op deze site) ansichtkaarten en/of foto’s van Petten, Hazepolder, de Pettemerkluft,
het Korfwater, de Hondsbossche Zeewering (dijkwerkers, Prince George, reddingboot) en café Camperduin (Hargergat).

Heeft u materiaal voor mij!  Dan graag via mijn mail SEND EMAIL

P-3 E 021 F









Grepen uit de geschiedenis van het reddingstation
Petten.

Toen op 11 november 1824 de Noord- en Zuid-Hollandse
Redding Maatschappij werd opgericht, was het voor de
oprichters een vanzelfsprekende zaak, dat Petten een
reddingstation moest worden. Er was een levendige
scheepvaart op Nieuwediep en het was reeds dikwijls
voorgekomen dat schepen, die het zeegat van Texel niet
konden bezeilen, op de kust bij Petten verdaagden.

Koning Lodewijk Napoleon had er om die reden in 1808
ook al een reddingboot van het type Greathead laten sta-
tioneren. Deze boot was twee jaar na de ingebruikneming
vernield tijdens het transport naar de bergloods en later
vervangen door een sloep, die vanwege zijn geringe af-
metingen echter niet erg geschikt was voor het redding-
werk. Hij was ondergebracht in de kerk, waarvoor de
"Kerkmeesters" huur ontvingen.

P-3 E 021 F

De heer P. Langendijk, die als plaatselijke bestuurder was
aangesteld, werd verzocht de kleine sloep over te nemen
en een lijst te maken van de benodigde inventaris. De in-
zittenden zouden o.m. de beschikking krijgen over "scap-
handers" (biezen reddinggordels).

Petten hoefde niet lang op een nieuwe boot te wachten,
want in februari 1825 kreeg het station een Groenlandse sloep, voorzien van zgn. "drijftoestellen" (zeildoeken gor-
dels rondom de boot, gevuld met biezen, voor een groter 
drijfvermogen). Ook deze sloep werd voorlopig in de kerk
opgeborgen, maar de Reddingmaatschappij had een tim-
timmerman opdracht gegeven om een houten bootschuur
te bouwen.

De Pettemers konden al spoedig tonen wat ze waard wa-
ren, daar diezelfde maand het zeilschip "Alliance" in hun
rayon strandde. Onder moeilijke omstandigheden wisten
de dappere mannen de dertien schipbreukelingen van het
schip te redden.

Voor de N.Z.H.R.M. was dit een bijzondere redding. Niet
alleen omdat het de tweede succesvolle tocht was na de
oprichting (de eerste was door de Egmonders gemaakt)
en de eerste in 1825, maar niet minder omdat de redding
onder ongunstige omstandigheden was verricht, waarbij
was gebleken dat zowel de boot als de redders "uit het
goede hout gesneden" waren een hele geruststelling voor
de jonge Maatschappij.




















P-3

N 035

Uit dankbaarheid en respekt ontving elk der redders drie
gulden en een "declatatoir van loffelijk gedrag". Deze ge-
getuigschriften waren de eersten, die door de N.Z.H.R.M.
werden uitgereikt.
In 1826 kwam de kwam de bootschuur
gereed en kon de boot uit de kerk worden verwijderd.

Het was daarna enkele jaren rustig in Petten, maar in 1832
volgde een tweede reddingtocht. Het was het begin van
een drukke periode, die tot de eeuwwisseling voortduurde.

Het is zelf voorgekomen, dat er tijdens een storm twee
schepen tegelijk strandden.
 

Zoals op 18 oktober 1834 de "Eenigheden" en "Industrie"
(waarbij 17 zeelieden werden gered) en op 26 juli 1853 de
"Mary Lloyd" en "Marie Aglae" (12 geredden).
 

In de 43 jaar dat de Groenlandse sloep hier gestationeerd
was, zijn er 140 mensen mee gered op 21 tochten. In 1868
kreeg het station een nieuwe reddingboot, een geschenk 
van de heer Jorna van Eyk, lid van de Provinciale Staten
van Noord Holland, die de wens te kennen had gegeven
de boot naar zijn echtgenote en dochter, Constantia en
Sophia, te vernoemen. Ook hiermee waren de Pettemers
succesvol toen ze omstreeks 1900 werd vervangen door
een gereviseerde boot, was hiermee aan 11 schepen hulp
geboden en konden 74 zeelieden worden gered.
Merkwaardig genoeg was de drukte toen plotseling voorbij;
tussen 1900 en 1921 werd er geen reddingtocht gemaakt
en dat lag zeker niet aan de bemanning. Op verzoek van
de Pettemers werd de oude boot in 1922 vervangen door
een lichtere vlet, waarin koperen luchtkisten waren ge-
plaatst, zodat ze onzinkbaar was. Ze kreeg het nummer
vier en werd ondergebracht in het stenen boothuis, dat in
1871 in de plaats was gekomen van de houten schuur.

Reddingsloods
In 1896 kreeg ook het wippertoestel daarin een plaatsje.
Met dit toestel worden door de reddingmaatschappij men-
sen in volle zee van hun schip gehaald of bij Petten van
hun gestrande schip op het strand gebracht.

Het lijnwerp- en wippertoestel bestaat uit een verzameling
gereedschap met ondermeer een kanon met kogels, lijnen,
kabels, een reddingbroek, hamers, schoppen en kleiner
gereedschap om een verbinding vanaf het strand met een
vaartuig in het water te maken. Met het kanon wordt een lijn
over het vaartuig geschoten. Met behulp van die lijn wordt
een kabel binnengehaald. Nu kan materieel overgebracht
worden, en opvarenden middels de reddingbroek van
boord gehaald worden.
HB
641






























HB 641
Oefening met het wippertoestel.

Voor het vervoer van dit toestel had de N.Z.H.R.M. in 1894
toestemming gekregen "tot het gebruik van de Rijksspoor-
baan en wagens te Petten".


Reddingboot op werkspoor Hondsbossche
Reddingboot op werkspoor Hondsbossche,
12 augustus 1939.

In 1942 moest het station Petten wegens Duitse defensie-
maatregelen worden gesloopt. Vlet nr. 4 ging "tijdelijk" naar
Amsterdam omdat het boothuis werd gesloopt.
Het tijdelijke is voorgoed geworden en thans beschikt Pet-
ten zodoende alleen over een lijnwerp- en wippertoestel,
waarmee de bemanning een enkele keer nog in actie moet
komen voor een op de Hondsbosse Zeewering gelopen
visserman.



Bemanning - circa 1900

‘Constantia en Sophia’, ca. 1900 (de vrij lompen kurken zakken rond de boot waren inmiddels vervangen door zgn. ‘muizen’).

Foto: Wilhelm Diederich Niestadt (fotograaf
te Sint Maartensbrug en Schagen).

De N.Z.H.R.M. gaf de reddingboten op de verschillende
stations een nummer, terwijl een enkele (geschonken)
boot een naam kreeg.

In 1868 kreeg Petten een nieuwe reddingsboot, een ge-
schenk van de heer Jorna van Eijk, lid van de Provinciale
Staten van Noord-Holland, die de wens te kennen had
gegeven de boot naar zijn echtgenote en dochter, Con-
stantia en Sophia, te vernoemen.

Deze boot, gebouwd door de bekende botenbouwer De
Bruyne, die tot 1901 te Petten gestationeerd was, heeft
aan 11 schepen hulp geboden en 74 zeelieden gered.
Tweemaal in de maand moest er worden geoefend, min-
minstens drie uur lang, het in- en uitbrengen van de boot
inbegrepen. De roeiers kregen daarvoor f 1,-.
Iedereen kreeg een nummer, dat correspondeerde met
een bepaalde plaats in de boot; ‘opdat zij altijd op de
zelfde wijze kunnen roeyen, hetzij regts of links’.
In die jaren was het geen zeldzaamheid dat een redding-
boot omsloeg. In de periode 1876-1885 waren niet minder dan acht boten bij ongelukken betrokken.

In 1885 stelde De Bruyne voor, de stootkussens rond de
boot kleiner te maken. Hij geloofde namelijk dat zij geheel
of grotendeels oorzaak waren van het mogelijke omslaan.
De kussens werden vervangen door kurken ‘muizen’ die
veel minder weerstand hadden.
1. Pieter (Piet) Roozing (1851-1903) 6. Jacob (Jaap) Duijn (1842-1912) 11. Pieter (Piet) Koopman (1867-1952)
2. Jan Timmerman (1849-1928) 7. Willem Visser (1857-1929) 12. Onbekend
3. Jacob (Jaap) Brouwer (1851-1932) 8. Cornelis (Kees) Vriendjes (1866-1936) 13. Jan Vriesman (1877-1948)
4. Jan Rong (1850-1933) 9. Jacob (Jaap) Vriendjes (1865-1947) 14. Gerrit Kuiper (1860-1934)
5. Arie Schager (1845-1927) 10. Aam Schaap (1838-1927) 15. Onbekend
Genealogische gegevens Pieter (Piet) Schager (1940).
Reddingboot Petten (van negatief) Schipper Jan Duijn, 1923

Schipper Jan Duijn (1874-1944) in 1923.

v.l.n.r. 5. Arie Schaap (1876-1929) 10. Jacob (Jaap) Vriendjes (1865-1947)
1. Thijs Roozing (1883-1963) 6. Jacob (Jaap) Vriesman (1867-1961) 11. Pieter (Piet) Schager (1876-1956)
2. Jacob (Jaap) Visser (1873-1937) 7. Pieter (Piet) Kuiper (1876-1943) 12. Klaas van der Vlies (1889-1963)
3. Pieter (Piet) Koopman (1867-1952) 8. Jan Voetee (1875-1958) 13. Jan Duijn (1874-1944)
4. Jan Bruineman (1854-1932) 9. Hendrik (Henk) Vriesman (1888-1956) Staande bij de boot onbekend
Genealogische gegevens Pieter (Piet) Schager (1940).
Bemanning - circa 1912
Reddingboot Petten, ca. 1912.
13. Pieter (Piet) Kuiper (1876-1943)
1. Schipper Johannes Jakobus Gerrit (Jan) Blom (1879-1956) 7. Pieter (Piet) Koopman (1867-1952) 14. Pieter (Piet) Schager (1876-1956)
2. Hendrik Simon Eriks (1876-1950) 8. Maarten Roozing (1881-1956) 15. Jacob (Jaap) Vriesman (1867-1961)
3. Nicolaas (Klaas) Schager (1886-1967) 9. Andries Siewertsen (1873-1939) 16. Jan Vriendtjes (1886-1962)
4. Jan Bruineman (1854-1932) 10. Jacob (Jaap) Visser (1873-1937) 17. Philippus (Flip) de Graaff (1889-1976)
5. Arie Schaap (1876-1929) 11. Pieter (Piet) Glas (1886-1972)
6. Gerrit (Gert) Kuiper (1860-1934) 12. Pieter (Piet) Hollander (1863-1940) Genealogische gegevens Pieter (Piet) Schager (1940).
HB
611 F
HB 611 F HB
615 F
HB 615 F HB
619 F
HB 619 F
Bemanning - circa 1920 (1)
1. Jacob Timmerman (1885-1972) 9. Cornelis (Kees) Vriendjes (1866-1936) 17. Nicolaas (Klaas) Schager (1886-1967)
2. Klaas Nottelman (1873-1951) 10. Jan Timmerman (1888-1951) 18. Jacob (Jaap) Vriesman (1867-1961)
3. Hendrik Simon Eriks (1876-1950) 11. Philippus (Flip) de Graaff (1889-1976) 19. Klaas van der Vlies (1889-1963)
4. Jacob (Jaap) de Beurs (1845-1934) 12. Jan Vriendtjes (1886-1962) 20. Pieter (Piet) Koopman (1867-1952)
5. Pieter (Piet) Kuiper (1876-1943) 13. Gerrit Kuiper (1860-1962) 21. Thijs Roozing (1883-1963)
6. Maarten Roozing (1881-1956) 14. Pieter (Piet) Glas (1886-1972) 22. Martinus (Maarten) Breed (1874-1941)
7. Arie Schaap (1876-1929) 15. Jan Duijn (1874-1944)
8. Pieter (Piet) Schager (1876-1956) 16. Jacob (Jaap) Visser (1873-1937) Genealogische gegevens Pieter (Piet) Schager (1940).
HB
621 F
HB 621 F HB
625 F
HB 625 F Oefening tewaterlating

Oefening tewaterlating reddingsboot.





























Schipper Jan Duijn, 1935




























Schipper Jan Duijn (1874-1944) in 1935.


HB
635
HB 635
Voor op de boot met stok zou een Pieter (Piet) Roozing moeten zijn, maar welke?
Repro
RB 2
Repro RB 2 Repro
RB 3
Repro RB 3 Repro
RB 4
Repro RB 4
Reddingboot van Duits model met wielplaten.
HB
639

HB 639
















HB
 631
Op deze foto zien we rechts de dames:

Guurtje (Guus) Bos (1913-2002)
Elisabeth (Bets) Doorn (1914)
Maria Sophia (Riet) Eriks (1915-2002)

Bij de paarden:

Jacob Wartenhorst (1901-1976)
Arie Eriks (1909-2002)
Maarten Breed (1874-1941)
Jan Schermer (1870-1941)
Adrianus (Janus) van der Vlies (1879-1972), deze?

HB 631

KNRM - JJW 1

KNRM - JJW 2
Uit privé collectie.
KNRM - JJW 3
Uit privé collectie.

Uit privé collectie.

Bemanning - circa 1930-1935
1. Schipper Jan Duijn (1874-1944) 8. Pieter (Piet) Glas (1886-1972) 15. Leendert Timmerman (1896-1963)
2. Pieter (Piet) Schager (1876-1956) 9. Dirk van der Vlies (1890-1964) 16. Hendrik Simon Eriks (1876-1950)
3. Philippus (Flip) de Graaff (1889-1976) 10. Jan Snip (1903-1989) 17. Gerbrand Timmerman (1851-1941)
4. Nicolaas (Klaas) Schager (1886-1967) 11. Cornelis (Kees) van der Vlies (1892-1964) 18. Jacob Timmerman (1885-1972)
5. Hendrik (Henk) Vriesman (1888-1956) 12. Klaas van der Vlies (1889-1963) 19. Klaas Jansma (1890-1973)
6. Jan Timmerman (1888-1951) 13. Pieter (Piet) Koopman (1867-1952)
7. Jan Vriendtjes (1886-1962) 14. Thijs Roozing (1883-1963) Genealogische gegevens Pieter (Piet) Schager (1940).
HB
675
HB 675
Reddingboot Dolfijn.
Hieronder de strandingen van:  

17-12-1909 - Het stoomschip "Cladestry".

16-07-1917 - Twee Duitsche kolenboten, “Lavinia”
                      en "Reinhart Leonora”.

28-12-1921 - De Engelsche kruiser "Prince George".

03-11-1926 - De Engelsche drifter "Egbert".

07-01-1928 - Het Noorse stoomschip "Vang".

28-11-1946 - De Katwijkse kotter "Dirk", KW 157.

02-01-1952 - Het Noorse vrachtschip "Frameggen".

16-12-1954 - De Urker kotter "Marijtje", UK 64.

18-05-1955 - Het Belgische motorschip "Limbourg".

03-07-1967 - De Katwijkse kotter "Helena", KW 164.


15-05-1969 - De Zwartsluizer kotter "Riske", ZS 1.

03-01-1976 - Boei Petten.

07-10-1976 - De Texelse kotter "Carolina Maria", TX 67.

02-10-1991 - Het lichtschip "Texel", No. 11.

17-10-2013 - De Belgische kotter "Zeldenrust", Z 75.

07-10-2020 - Zeilboot "Puur".

Uitgave Kring van Vrienden van de Hondsbossche, 11e uitgave (1993/
1994), blz. 50 t/m 52


Petten dorp aan de dijk, vijf eeuwen (1413-1929) geschiedenis  in vogelvlucht

Titel : Strandingen bij Petten
Auteur(s) : Jan T. Bremer
Gestrand
Cladestry De Prins, 01-01-1910.                                   Foto Jonker.

De stranding van het stoomschip "Cladestry", dat bevracht
met boomen, meel, katoen en terpentijn, van Savanna ko-
mende met bestemming voor Hamburg, wegens den dich-
ten mist vastliep nabij den dijk tusschen Kamperduin en Petten.

Een vijftal sleepbooten en twintig schokkers daagden tot
hulp op; nadat de boomen over boord geworpen waren en
het water begon te wassen, is het schip vlot gekomen en
kon de reis voortgezet worden. Op den voorgrond ziet men boeren en visscherlieden uit den omtrek bezig de boomen
op den dijk te sleepen.

Vliegend Blaadje, 22-12-1909.

Het vrijdag nabij Petten getrande stoomschip "Gladestry"
is zaterdagavond zonder schade vlot gesleept en kon de
reis naar Hamburg vervolgen. Vooraf was een deel der deklading hout over boord gezet.
1917-07-28 De Prins De Engelsche aanval op een convooi van Duitsche vrachtschepen in de Noordzee bij de Nederlandsche
kust. Britsche torpedojagers hebben de Duitsche
stoomers beschoten met het gevolg, dat eenige
dezer buit gemaakt, naar Engeland medegevoerd
en enkele andere zwaar beschadigd werden en
strandden.

De foto hiernaast geeft te zien de bij Petten gestrande
schepen met  Hr. Ms. Kortenaer (links), welke oorlogs-
bodem daar aanwezig was, om de schepen voor
verdere aanvallen van vreemde booten in onze terrio-
toriale wateren te beschermen.

De Prins, 28-07-1917.
16-07-1917.

Om kwart voor zeven worden bewoners in Bergen aan
Zee wakker van het schieten met zwak geschut. De
schoten worden ook gehoord in Bergen, maar iedereen
denkt aan een gewone militaire oefening tot dat er zwaar-
dere schoten worden gehoord. Tot ontsteltenis van de
inwoners van Bergen aan Zee worden zeven Duitse
kolenboten gevolgd en beschoten door twintig Engelse
torpedoboten.

Twee kolenboten, de “Lavinia” en de “Reinhart Leonora”
koersen direct richting het strand,  maar de Engelsen
blijven de beide boten beschieten. De Engelse torpedo-
boten naderen de op het strand gelopen kolenboten tot 
op 1 ½ kilometer en blijven de beide boten bestoken
met zwaar geschut. 

Onder de schoten vallen er een groot aantal treffers. 
Ook als de bemanning de schepen verlaat blijven de tor-
pedoboten doorvuren. Van de Lavinia weet de volledige bemanning ongedeerd bij de kust aan te komen.

Van de Reinhart Leonora weet ook 15 man ongedeerd
bij de kust aan te komen, een drietal personen blijft achter.

De Lavinia is inmiddels achter het kaartenhuis in brand
geschoten, om 7.30 uur vertrekken de Engelse torpedo-
boten de noordwest in en verdwijnen langzaam uit het zicht. 

Rond 8.00 uur verschijnt de Hollandse kruiser Kortenaar
ten tonele vergezeld door enkele torpedoboten en plaat-
sen zich voor de op het strand gelopen Duitse kolenboten.

Om 10.00 uur verschijnt ook de Egmondse reddingboot
op het oorlogstoneel met de rode kruisvlag in top. De
hutten van de beide schepen worden doorgezocht naar
overlevenden, aanboord van de Reinhart Leonora worden
slecht twee slachtoffers gevonden en een arm. Er wordt
verondersteld dat de derde persoon door een voltreffer
overboord is geslingerd.

Om 12.30 uur vertrekt de reddingboot op de wagen ge-
trokken door 6 paarden weer richting Egmond aan Zee.

’s Middags verschijnt er een sleepboot van de firma
Zur-Muhlen die gaat proberen de beide kolenboten te
bergen, geen gemakkelijke klus omdat beide boten flink
wat voltreffers hebben geïncasseerd.

Ter Assistentie
Pettemers vertrekken ter assistentie naar de Duitsche schepen te Bergen aan Zee.

KNRM - RL - WWW 1 KNRM - RL - WWW 2 KNRM - RL - WWW 3
Uit privé collectie. Uit privé collectie. Uit privé collectie.

De Renate werd weer vlot gesleept en in Amsterdam
gerepareerd. Op 21 augustus 1917 voer het opnieuw uit
vanaf IJmuiden en stoomde weg langs de Nederlandse
kust. In het Schulpengat bij Den Helder liep de Renate
vast op de zandgronden van Noorderhaaks en moest vlotgetrokken worden door drie sleepboten.

Nog maar net vlot getrokken kwam het defintieve einde.
Het vrachtschip werd getroffen door een Engelse torpedo
en zonk. Er vielen enkele doden, andere bemanningsleden
werden door Nederlandse marineschepen gered.

Het was de stoker G.P. Wolf die de geruchten losmaakte
over een kapitale lading aan boord van de Renate. Hij
was ervan overtuigd dat vlak voor het vertrek van de
Renate uit Vlissingen, kleine kistjes aan boord waren
gebracht, die in het schip verborgen waren onder een
lading boter. Het waren volgens Wolf goudstaven.

In 1937 spoelde een lading van zeshonderdduizend kilo
cacaoboter op het strand van Egmond aan. Dit was voor
Piet Visser uit Wijdewormer aanleiding om een plan te
bedenken om de goudschat van het schip te bergen.

Aan de hand van ooggetuigenverslagen en sporen van
cacaoboter, werd in 1939 de vermoedelijke locatie van
het gezonken schip vastgesteld. De oorlogsjaren deed
de plannen stilstaan, maar in 1948 werd een bergings- 
maatschappij opgericht. Nadat met een wichelroede-
loper het schip (opnieuw) werd gelokaliseerd kon de expeditie beginnen, maar de combinatie van met goud-
koorts aangestoken oprichters, speculanten, aandeel-
houders en hoog gespannen verwachtingen waren
goed voor vele ruzies en jaren van onenigheid.

Visser ging in zijn prospectus voor de aandeelhouders
in 1954 uit van een goudopbrengst van 75 miljoen gulden
en dit bedrag was, zo vertelde hij ‘niet te hoog genomen’.
Een speciaal gebouwde werktoren die in de werkput bij
het wrak kon worden gezet moest het mogelijk maken het goud te bergen. 

Rijkswaterstaat en de Arbeidsinspectie keurden echter
de put en bergingstoren af vanwege de gevaarlijke werk-
omstandigheden. Door geldgebrek, maar bovenal het
gebrek aan vertrouwen en vooral veel ruzies werd het
project een fiasco. 

Goud is nooit gevonden.
KNRM - RL - WWW 4
                                           Uit privé collectie.
TOP

Nederland vanuit de lucht

NEDERLAND VANUIT DE LUCHT -

DE HONDSBOSSCHE ZEEWERING

De H.M.S. Prince George ligt voor één van de golfbrekers waardoor deze geheel door het zand is bedekt.



Uitgave Kring van Vrienden van de Hondsbossche, 8e uitgave (1989)

H.M.S. Prince George

Titel : Van slagschip tot kustverdediging
Auteur(s) : Will Conijn en Wil Janssen







MaritimeQuest HMS Prince George


HB
715
HB 715 HB
721
HB 721 HB
725
HB 725
HB
727
HB 727 HB
729
HB 729 KNRM - CdL 1
Uit privé collectie.
TOP
HB
731
HB 731 HB
733
HB 733 HB
735
HB 735
HB
739
HB 739
Prince George
HB
740
HB 740 HB
741
HB 741 HB
743
HB 743
HB
744
HB 744 HB
745
HB 745 HB
747
HB 747
HB
748
HB 748 HB
749
HB 749 HB
750
HB 750
HB
751
HB 751

Knipsel uit 1925.

Een vliegtuig uit Helder is bij de Prince George bij Camp,
gemeente Schoorl in botsing gekomen met den staaldraad,
die het schip met den toren op den dijk verbindt en dient
om het afgesloopt materiaal naar den wal te brengen.
Het vliegtuig is versplinterd en de vliegenaar licht verwond.
De toren is van boven geheel in elkaar gedeukt, wat op de
foto duidelijk uitkomt.
KNRM - PG - WWW 2
Vliegkamp De Kooy 1925-05-13 SC, pagina 2
Schager Courant, 13-05-1925.
D 20

Na de ramp met het Britse passagiersschip Titanic (1912)
en de Eerste Wereldoorlog was er een grote drang om
verbeteringen aan te brengen bij het in veiligheid brengen
van de opvarenden. Veel reddingssloepen sloegen om of
konden niet te watergelaten worden, zodat er veel levens
verloren gingen. De Nederlander Ane Pieter Schat bracht
hier mede verandering in.

Van bakkerszoon tot stuurman

A.P. Schat (1895 -1984) werd in Utrecht geboren. Het
water trok hem meer dan het bakkersvak, waarvoor de
familie had gekozen. Schat was onder de indruk van het
vergaan van de Titanic en de verschrikkingen op zee tij-
dens de Eerste Wereldoorlog. Dat zette hem later aan
tot het zoeken naar verbeteringen van het redden van
mensen op zee. Eerst diende Schat bij de marine, later
in de Eerste Wereldoorlog als stuurman bij de Koninklijke
Nederlandsche Stoomboot Maatschappij (KNSM) in
Amsterdam.

Veilig te waterlaten van reddingssloepen

In 1917 ging Schat weg bij de KNSM en vertrok hij naar
San Francisco (Verenigde Staten). Daar gaat hij op een
scheepswerf werken. 's Avonds werkte hij aan zijn eerste
uitvinding: een rem op de sloepdavit. Een davit is de in-
stallatie waaraan de sloepen op de schepen hangen en
langs het schip het water ingelaten worden. Het voordeel
van het nieuwe systeem was dat de sloep bij het laten
zakken niet meer zo erg ging slingeren en de inzittenden
van de sloep daardoor niet gewond konden raken.
1925-09-16 Panorama

Een practische uitvinding.

De heer A.P. Schat , officier zee-waarnemer van den
marine-luchtvaartdienst, gaf de vorige week  op het
wrak van de nabij Petten indertijd gestrande "Prince
George" een demonstratie met zijn vinding om vanaf
een schip met zware slagzij, zonder gevaar van kan-
telen of stukslaan, een reddingssloep in horizontalen
stand te water te laten.


Knipsel onbekend 2
Panorama, 16-09-1925.


Slapeloze nachten vol goede ideeen

Ane Schat keerde in 1923 terug naar Nederland. Al snel begon hij meer uitvindingen voor de sloepen te bedenken onder de bedrijfsnaam 'Schat Patent'. Schat werd soms
's nachts wakker met een idee. De volgende ochtend
moesten zijn medewerkers dan het idee uitwerken. Met
zelf gemaakte schaalmodellen gingen ze werven af om
hun laatste uitvindingen te tonen. Eerst deden ze dat per
handkar, later per auto. Eén van die uitvindingen is de
'glijspant', een soort van op een banaan lijkend glijijzer
aan een sloep, waardoor als het in nood verkerende schip
al flink slagzij maakt de sloepen 'aan de hoge kant' toch
het water in kunnen. De sloep glijdt dan over de glijspan-
ten over de romp het water in. Dat was daarvoor niet mo-
gelijk. In het ergste geval zou namelijk maar de helft van
de sloepen gebruikt kunnen worden.


Sterven na duizenden levens te hebben gered

In de Tweede Wereldoorlog bleef hij aan het werk en wer-
den ook zijn uitvindingen op Duitse schepen toegepast.
Dat werd hem na de oorlog erg kwalijk genomen. Hij kreeg hiervoor zelfs straf. Een hoge onderscheiding moest hij in 1948 inleveren. Toch bleef hij zijn verdere leven bezig met zijn ideeën en uitvindingen, die nu over de hele wereld worden toegepast. Driehonderd patenten in tien landen zijn uiteindelijk het resultaat. Het bedrijf van Schat is inmiddels opgegaan in het internationale bedrijf Schat Harding, dat
zich nog steeds bezig houdt met reddingsmiddelen. Ane Schat heeft dat niet meer meegemaakt. Hij stierf op zijn eenennegentigste als een kluizenaar tussen de vaktijd-
schriften, tekeningen en modellen. Zonder zijn uitvindingen
was het aantal op zee omgekomen zeelieden mogelijk veel
hoger geweest.

Bron: Het Scheepvaartmuseum, Amsterdam.
Jacob Vriendjes kreeg, voor zijn assistentie aan boord het
wrak tijdens de proefnemingen met de zogenaamde "glij-
spanten", van Ane Pieter Schat uit Utrecht een prachtige zilveren zakhorloge met insriptie.
Het zilveren zakhorloge
Schat-Davis Demonstratie Proef glijspantenmethode
Een van de vele proeven met de glijspantenmethode
aan boord van het wrak van de "Prince George".

Foto links;

Ane Pieter Schat (1895-1984) staat geheel links in
de sloep.
 
De vijf andere personen zijn van links naar rechts:

onbekend

Jacob Vriendjes (1901-1991)

Dirk van der Vlies (1890-1964)

Jan Vriendtjes (1886-1962)

Klaas van der Vlies (1889-1963)
Een leuke bezienswaardigheid Een geweldig uitje zo'n stranding. Petten heeft naast de Hondsbossche, er een leuke bezienswaardigheid bij. KNRM - PG - MA 1
  Voorbereidingen voor het bergen van de "Prince George".
De berging De berging van het in 1921 bij Kamperduin gestrande
Engelsche schip "Prince George". De werkzaamheden
zijn opgedragen aan de N.V. "Electro";

75 man, hoofdzakelijk werkloozen, zijn hierbij aan den
arbeid gesteld; men ziet op onze photo de werklieden
bezig de verschillende deelen los te hakken.

De Spiegel, 19e jrg. No. 43, 25-07-1925.
Weekillustratie voor het Christelijk gezin.
KNRM - PG - MA 2
De Spiegel, 25-07-1925 / Photo Ver. Foto-bureaux. Uit privé collectie.
1927-05-06 De Stad Amsterdam - Sloop 1 1927-05-06 De Stad Amsterdam - Sloop 2 Niettegenstaande men reeds twee jaar bezig is met
sloopen van den bij Petten gestranden Engelschen
kruiser "Prince George", is, zooals men op de linksche
foto ziet, toch nog de grootste helft van het schip aan-
wezig.
De rechtsche foto bewijst echter, dat men er ook al
heel wat brokken ijzer heeft afgebrand.

De Stad Amsterdam, 6 mei 1927.
HB
755 F
HB 755 F
Ten behoeve van het sloopingswerk heeft men van den
dijk naar het schip een brug gebouwd, om het bij elk getij
te kunnen bereiken.

KNRM - PG - WWW 01
Dit kranige stuk werk is in drie dagen voltooid. De brug
leidt naar den scheur in den wand, die als toegang tot
het schip dient.
Knipsel onbekend 1

Uit privé collectie.

Zandmotor HB
756 F
HB 756 F HB
757
HB 757
De Prince George als Zandmotor.
HB
759
HB 759 HB
761
HB 761 HB
762
HB 762
HB
763
HB 763 HB
765
HB 765 HB
769
HB 769
TOP
Egbert 2
Bij Petten is tengevolge van de mist een Engelsche visschersboot, geladen met haring en bestemd voor IJmuiden, gestrand. De bemanning werd gered.


Egbert 3
Egbert 1
Misleid door den mist is de afgeloopen week te Petten
een Engelsche trawler gemerkt P.D. 72 op een der golf-
brekers gestrand. Hierboven het vaartuig in zijn onge-
one positie.
WIERINGER COURANT, 05-11-1926.

UIT PETTEN. Een trawler gestrand. Woensdagnacht
om 3 uur is te Petten gestrand een Engelsche trawler
gemerkt P.D. 72. Deze had 6 last haring in en wilde in
IJmuiden kolen innemen, doch is door den mist ver-
dwaald geraakt.


De Engelsche drifter "Egbert", die de vorige week tegen 
den dijk te Petten (N.-H.) is gestrand; een stoomboot van 
de firma Wijsmuller was uitgezonden, om het gestrande
vaartuig los te maken en af te sleepen.

De Prins, 20-11-1926.



Noord-Holland in woord en beeld
2e jaargang No.51, 20-11-1926


Titel : H.S. Eriks - Burgemeester van Petten
HELDERSCHE COURANT, 04-11-1926.

Engelsche Trawler gestrand.

Nabij Petten is een Engelsche trawler gestrand.
De "Drente" is hedenmorgen ter assistentie vertrok-
ken. De kapitein van den trawler weigerde echter
sleepboothulp, omdat hij meende op eigen kracht
vlot te kunnen komen.






HELDERSCHE COURANT, 04-11-1926.

De gestrande Engelsche drifter.

Nader bericht men ons omtrent den bij Petten gestranden
Engelschen drifter, dat het merk van het vaartuig P D 72
is. Het zit met het voorschip op de steenen van den dijk;
de sleepboot Drente, die in de nabijheid is, zal het vaar-
tuig zoodra het hoog water is geworden, naar IJmuiden
opsleepen.





HELDERSCHE COURANT, 06-11-1926.

De gestrande Engelsche drifter Egbert P.D. 72.

Zooals wij in ons nummer van Donderdag vermeldden
was Woensdag bij Petten een Engelsche drifter ge-
strand. Het was, blijkens een later bericht, de Egbert
P.D. 72 uit Peterhead in Schotland, die met een lading
haring op weg was naar IJmuiden.
Vanwege den zwaren mist was de drifter vastgeloopen 
op een der hoofden voor Petten.
Het gelukte de van hier ter assistentie vertrokken sleep-
boot "Drente" des middags bij hoog water het schip vlot
 te brengen, waarna het op eigen gelegenheid naar IJ-
muiden is gegaan.
Op 7 januari 1928 strandde, met dikke mist, het Noorse
stoomschip Vang bij Petten op een zandbank. Het schip,
afkomstig uit Haugesund, groot 678 ton en gebouwd in
1901, was in ballast, onderweg van Antwerpen naar Ham-
burg.

De kapitein hoopte dat het schip op eigen kracht vlot zou
komen. Hulp van de reddingsvlet van Petten en assistentie
van Wijsmuller werd daarom afgeslagen.

Er was storm op komst. De kapitein hoopte met het hoge-
re water en vol vermogen van de machines alsnog los te
komen. Hulp van de reddingsboot werd daarom voor de
tweede maal afgeslagen.

Er was storm op komst. De kapitein hoopte met het hoge-
re water en vol vermogen van de machines alsnog los te
komen. Hulp van de reddingsboot werd daarom voor de
tweede maal afgeslagen.

Maar het schip kwam niet los. Door de storm werd het
schip over de zandbank heen op de strekdam, bij paal 20
geworpen.

Nu wilde men wel hulp van buiten. Voor de derde maal
kwam de reddingsboot van Petten in aktie. Alle 15 be-
manningsleden werden van boord gehaald.

Op 10 januari lukte het  uiteindelijk om de boot weer vlot
te trekken.  De Vang werd eerst voor inspectie en kleine
reparaties naar Den Helder gesleept.

Op 14 januari kon de Vang op eigen kracht naar Rotterdam
waar het in een droogdok kon worden opgenomen.


Redding van de bemanning van het Noorsche
stoomschip "Vang" op 8 Januari 1928.
        
Op den 7den Januari 1928 strandde hij Petten op de bui-
tenste bank te 7 uur 's avonds een Stoomschip. Onder
groote belangstelling en medewerking van de bevolking
van Petten werd de reddingvlet naar de strandingsplaats
bij paal 20 gebracht.

De gelegenheid was zeer ruw met regen en wind uit het
Zuidwesten. De reddingboot bereikte het schip doch de
bemanning wenschte dit niet te verlaten.

Te half een van 8 Januari 1928 nogmaals uitgegaan, wil-
de wederom de bemanning het schip niet verlaten.
Wanneer echter de toestand gevaarlijker werd zouden
noodseinen worden gegeven, wat te ongeveer 2 uur ge-
chiedde.
Daarop togen de mannen er ten derden male op
uit en mochten het genoegen smaken de bemanning van
het gestrande schip, 14 koppen, aan wal te brengen.

Het gestrande schip bleek te zijn het Noorsche stoomschip
"Vang" van Haugesund, gezagvoerder Severin Ommund-
sen, komende van Antwerpen en bestemd naar Hamburg,
bemand met 14 koppen, in ballast.

De bemanning der reddingboot heeft zich uitstekend
gedragen, zij heeft met groote bekwaamheid en flinkheid
gewerkt.

De namen zijn:

Schipper Jan Duijn (1874-1944)

Roeiers;
Arie Schaap (1876-1929)
Pieter (Piet) Kuiper (1876-1943)
Jacob (Jaap) Vriesman (1867-1961)
Jan Vriendtjes (1886-1962)
Jacob (Jaap) Visser (1873-1937)
Klaas van der Vlies (1889-1963)
Jan Timmerman (1888-1951)
Pieter (Piet) Glas (1886-1972)
Philippus (Flip) de Graaff (1889-1976)
Pieter (Piet) Koopman (1867-1952)
Pieter (Piet) Schager (1876-1956)
Dirk van der Vlies (1890-1964)

(Genealogische gegevens Pieter (Piet) Schager (1940).

Ook het materieel, de reddingviet en het toestel tot verlich-
ting van het strand hebben uitstekend voldaan.

De kosten waren f. 254.--.

Uit: De Reddingboot nr. 28, mrt. 1928.

Vang 3

Foto-bureau "Hollandia".

Vang 6

't Licht straalt van verre, zeeman, hulp is nabij,
Zie door de woeste baren, 't land nadert gij;
Zwaar was uw lijden, zeeman, ver van het strand,
Veilig in de reddingboot, o roei naar het land!

Hoop op de reddingboot wat u ook begeeft,
Hoe ook de golven rollen, hoe gij ook beeft!
Vrees voor geen stormwind meer, hoe fel hij ook loei,
Zie de held're morgenster! o roei zeeman roei!

Roei naar het strand, zeeman, roei naar het land,
Vrees voor geen golven, zeeman, roei, rep de hand,
Nu in de reddingboot, o zeeman, wees gerust,
Haast u van 't gestrande wrak en roei naar de kust.

Christelijk Dagblad "De Amsterdammer",
19 Januari 1928.

Vang 1
Het Noorsche stoomschip Vang, is nabij Petten op een strekdam geloopen. De bemanning werd gered, doch vermoedelijk zal het geheel vaartuig verloren zijn.

Christelijk Dagblad "De Amsterdammer", 19 Januari 1928.
Vang 2
De Prins, 21-01-1928.

Het Noorsche Stoomschip "Vang", dat aan de Noord-
Hollandsche kust bij Petten op het strand is geloopen
en bijna geheel op het droge kwam te liggen. Spoedig
is het gelukt het schip weer vlot te krijgen.
Vang 4
Het Noorsche schip Vang, dat de vorige week in den
nacht van Zaterdag op Zondag bij Petten is gestrand.
Vang 5
De bemanning tracht door een kabel verbinding te
krijgen met een der sleepbooten.

"De Zaan", 11 januari 1928.
TOP
30-11-1946
Katwijkse stoomtreiler op de Hondsbossche
Zeewering gevaren. Bemanning gered


(Van onzen specialen verslaggever)

Bij helder weer is donderdagavond om half zeven de Kat-
wijkse stoomtrawler "Dirk KW 157" in volle vaart op de
Hondsbossche Zeewering bij Petten gevaren.
De voltallige bemanning, dertien koppen, is door mannen
van de Noord-Zuidhollandse Reddingmaatschappij met
het wippertoestel van boord gehaald.

In het nood-café van Hendrik Vriesman, onder aan de
Hondsbossche, heerst als wij binnenkomen een gemoe-
delijke stemming. Redders en geredden zitten er door-
heen en drinken een glaasje op de goede afloop.
Maar schipper Maarten van Duin heeft geen tijd om na
te kaarten over de schipbreuk. Hij denkt aan zijn schip
en staat druk te telefoneren met de bergingsmaatschap-
pij Wijsmuller over het vlotslepen van de gestrande traw-
ler. Des ochtends zal onmiddelijk een poging worden
gedaan, zo wordt afgesproken.

Bij de snorrende kachel zit het enige slachtoffer van de
redding: toen hij in de "broek" van het wippertoestel zat,
zwiepte de lijn wat door en haalde hij natte voeten. Voor
het overige is iedereen zo droog als een kurk op de
vaste wal aangeland.

"Ik had het niet verwacht, zegt de tremmer Van Beelen.
Net had ik mijn wacht gelopen en was ik naar het voor-
onder gegaan om een stuk vlees te halen, toen het schip
in volle vaart over de keien van de zeewering schoof. We
zitten vast, dacht ik, maar waar we eigenlijk waren, daar-
van had ik geen idee! De boot schommelde als een tol
heen en weer. De machine sloeg met volle kracht achter-
uit, maar dat maakte alleen, dat de schroef aan diggelen
sloeg".

"Kompas moet afwijking hebben gehad".

Schipper van Duin begrijpt het ook niet. "Het kompas
moet een flinke afwijking hebben vertoond", zegt hij.
De "Dirk" was na veertien dagen vissen zijn vangst -
270 kisten - in Grimsby aan de markt gaan brengen.
Vandaar werd rechttoe rechtaan koers gezet naar
IJmuiden, waar de KW 157, een treiler van de rederij
Parlevliet, om een uur of negen had moeten aankomen.
Maar om half 7 eindigde de reis, naar de schipbreuke-
lingen bij aankomst op de wal bleek, bij Petten.
Het is merkwaardig , wat een mens in nood, bij een
brand of ........... bij een schipbreuk, het eerst grijpt om
te redden. Vóór de geredde vissers op tafel liggen
doosjes Players en Engelse chocoladerepen. Eén
heeft een rose zijden onderjurk uitgespreid, voor zijn
vrouw..........!
Nu zijn de angstige momenten alweer vergeten en
beramen plannen om, als het water gevallen is, hun
spullen van boord te halen, die zij inderhaast niet kon-
den meenemen.

"Hoe de redding verlopen is?" vragen wij oud-burge-
meester Eriks van Petten., commissielid van de
N.Z.H.R.M., terwijl Hendrik Vriesman, die glimt van de
ongewone drukte, nog eens inschenkt. "Dat ging won-
der vlot, zegt de oud-burgemeester. Als de lijn van het
wippertoestel eenmaal goed zit, gaat de rest vanzelf.
Om half tien haalden we den eersten man uit de "broek"
en zo volgde er elke vijf minuten eentje. Om een uur of
half elf stapte schipper Maarten van Duin als laatste op
de keien van de wering. Veel gemak heeft men bij de
redding ondervonden van de hulp van den chauffeur
Klaas Wijn, die hier ook tussen de geredden zit. Klaas
is met zijn zware truck boven op de dijk gereden en
heeft met zijn koplampen de gestrande treiler in het
zonnetje gezet
Op de glooiing van de Hondsbossche Zeewering is
het donkerder dan in de zwartste verduisteringsdagen.
Alleen de zee licht met een groenige glans, een uitzon-
derlijk verschijnsel in deze laat-november-nachten.

Wij glibberen langs de lijn van 't wippertoestel omlaag,
naar waar heel vaag de omtrekken van de "Dirk" zich
uit de golven losmaken. Het blijkt, dat de trailer, die
eerst dwars over een pier zat, er nu door de golven
overheen is getild. Hij ligt nu op het zand, loodrecht op
de kust, een meter of tien, vijftien van ons vandaan. De
schipper gromt wat in zijn baardstoppels. Hij is bang,
dat deze verplaatsing de "Dirk" geen goed heeft gedaan.
Maar dat zal de dag van morgen wel leren. Er kan nu
toch niets worden gedaan. Dies glibberen wij terug,
over de dijk, naar Hendrik Vriesman.

De mannen zitten er nog te wachten, vastbesloten om
als het even kan, hun eigendommen van boord te halen.
Een paar hebben haast en willen er met een vlet op af.
Maar de anderen steken nog een Player op, heffen het
glasje nog eens. Omdat oud-burgemeester Eriks van-
daag zeventig is geworden, omdat de chauffeur Klaas
vandaag vijf jaar getrouwd is, omdat Hendrik Vriesman
met deze dertien het getal van 44 geredden heeft be-
reikt. En dan nog maar eens op de redding. Want de
zee is goed, maar de vaste wal kan wel eens beter zijn!
Bemanning Dirk
De leden der bemanning van de getrande stoomtrailer,
om de kachel geschaard, blijken nogal schik in het geval
te hebben. Hoe kan het anders als je er - op één na, die
een paar natte voeten haalde - zonder kleerscheuren en
natte pakken bent afgekomen!
KV Dirk 1 KV Dirk 2 KV Dirk 3
Dirk
Op 28 november 1946 strandde de Katwijkse kotter Dirk,
KW 157, op de Pettemer Zeewering recht tegenover de
voormalige Voorbuurt van het oude dorp Petten.
Op de foto kun je rechts van de pier de versperringen
nog zien die toen nog niet opgeruimd waren.


S,T. Amstelstroom IJM91 (Wartime visitor)

Additional information courtesy of Jan Harteveld

Technical

Official Number: 118765
Yard Number: 292
Completed: 1903
Gross Tonnage: 174 (As built 183)
Net Tonnage: 68 (As built 65)
Length: 109.1 ft
Breadth: 21.5 ft
Depth: 10.6 ft
Built: Mackie & Thomson, Govan
Engine: T.3-cyl by Muir & Houston Ltd, Glasgow

History

13-08-1903: Launched by Mackie & Thomson, Govan (Yd.No.292) for The Great Northern Steamship Fishing
Co Ltd, Hull as ESSEX.

08-1903: Completed (William R. Nowell, manager).

08-09-1903: Registered at Hull (H762) (O.N.118765).

03-1917: Requisitioned for war service as a minesweeper (1-6pdr HA) (Ad.No.3329).

04-1917: Renamed ESSEX III. Based Holyhead.

1919: Sold to Charles Dobson, Grimsby (managing owner).

By 12-03-1919: Returned to owner and reverted to
ESSEX (H762).

17-03-1919: Hull registry closed.

20-03-1919: Registered at Grimsby (GY130).

05-1920: Sold to Dobson Steam Fishing Co Ltd, Grimsby (Charles Dobson, manager).

01-1929: Sold to Exploitatie Mij. “De Stroomlijn”,
IJmuiden (J. E. Koning & J. Van der Made, managers).


08-01-1929: Grimsby registry closed.

01-1929: Registered at IJmuiden as AMSTELSTROOM (IJM91).

1931: J. Brachthuizen appointed manager.


1932: Sold to N.V. Visscherij Mij. “Cornelia”, IJmuiden
(H. J. van der Laan & J. H. Kerkhoven, managers).


1933: Sold to N.V. Visscherij Mij. “Twee Gezusters”, IJmuiden (P. Parlevliet, manager).

1935: L. Parlevliet Dzn & L. Parlevliet Nzn appointed managers.

1940: Escaped to England.

1940-1945: Fishing from Fleetwood (Bloomfield’s
Ltd, managing agents).

1945: Sold to L. Parlevliet Dz, IJmuiden (managing owner).

1945: IJmuiden registry closed. Registered at Katwijk
as DIRK (KW157).

28-11-1946: Stranded on beach near Petten 20 miles north of IJmuiden.

03-1947: Refloated.

12-1947: Sold to Amels & van der Berg, Harlingen. Katwijk registry closed. Registered at Harlingen as FRIESLAND (HA5).

07-1948: Sold to Zeevisscherij Mij. “Limburgia”, IJmuiden. Harlingen registry closed. Registered at IJmuiden as HOLLANDIA (IJM78).

10-09-1948: Stranded near Westkapelle, Walcheren, subsequently refloated and returned to service.

1951: Sold to shipbreakers and broken up. IJmuiden registry closed.

 

KV Dirk 4 KV Dirk 5 KV Dirk 6

Stormachtig begin van 1952.

Een Noorse vrachtvaarder, de "Frameggen", loopt voor
de Nederlandse kust machine- en roerschade op.
Het schip is daardoor niet langer manoeuvreerbaar en
als er vervolgens een zware storm opsteekt wordt het
schip door de harde wind en de hoge golven op de
Hondsbosse Zeewering bij Petten gezet.  Shots van
een een enorme harde wind die langs het strand waait,
wolken zand stuiven laag over de grond, mensen houden
zich met moeite staande, diverse shots van het schip,
met de boeg vastzittend in de dijk, een groep mensen
staat belangstellend te kijken, met een kabelbaan wordt
in een zogenaamde "broek" een man aan boord van de
Noor gehesen, uit de ramen van het stuurhuis op het schip
kijken de bemanningsleden naar beneden.

DE "FRAMEGGEN" KIEST WAL

De stormen, die het nieuwe jaar loeiend bij zijn intocht vergezelden, hebben vele zeeschepen tot  slachtoffer
gemaakt.
De "Frameggen", een Noors vrachtschip dat zich in de
nacht van 2 januari 1952 langs de Nederlandse kust
voort worstelde, gaf de strijd ter hoogte van Petten op.
Verraderlijke grondzeeën maakte het onmogelijk langs
de vele zandbanken te komen en de enig veilige oplos-
sing was het anker uit te gooien.
Maar de wind bleek sterker. Gierend tilde hij het twee-
duizend ton metende schip over de zandbanken en
smeet het zonder genade tegen de basalten dijk van
de Hondsbossche Zeewering, die door de zwarte van
het schip en de hevigheid van de slag over verschil-
lende meters werd stukgeslagen.
Frameggen 1
Frameggen 4 Frameggen 6

Frameggen 5

Frameggen 2 1952-01-18 Panorama - De Frameggen 1 Verslagen, maar trots staat de "Frameggen"
onwrikbaar vast in de dijk van de Hondsbossche
Zeewering. Het toegestroomde publiek kijkt met
ontzag naar het enorme witte gevaarte, dat tegen
de bewolkte lucht een fantastische aanblik geeft.
Verslagen, maar trots stond de “Frameggen” bij het aan-
breken van de dag onwrikbaar vast in de dijk en lijdzaam
wachtte hij daar op de vele nieuwsgierigen, die al gauw
van alle kanten kwamen “aanwaaien”. Tegen de middag
lagen er honderden fietsen op de helling van de Honds-
bossche Zeewering en was de grasberm langs de weg
van Petten naar Camperduin veranderd in een druk
autopark. De hele dag door daalden de bezoekers af
naar de glibberige keien en keken met ontzag naar het
enorme gevaarte dat daar als het ware was ingevroren.
Hier en daar hing een lid van de bemanning over de reling,
genietend van een onverwachte rust na de opwindende
nacht, maar verder was het stil aan boord.

De bevolking uit de omtrek raakte weldra vertrouwd met
de nieuwe situatie en de handigsten wisten er profijt van
te trekken. Enkele autobusondernemingen lasten een extra
dienst in; kooplieden sloegen tentjes op waar de "toeristen"
versnaperingen konden krijgen en de jeugd zwaaide
waaghalzend boven de opzwiepende golven aan de slap
hangende scheepstouwen.
Frameggen 3
1952-01-18 Panorama - De Frameggen 2

1952-01-18 Panorama - De Frameggen 4

In de middag van de volgende dag kon men de “Frameg-
gen” van zee uit eindelijk dicht genoeg naderen en enkele
uren later was het contact gelegd met zes krachtige sleep-
boten. Eerst na zeven dagen is men er in geslaagd de
“Frameggen” aan de golven terug te geven.

Na vele mislukte pogingen schoof het schip Woensdag
9 januari onder oorverdovend gejuig van de keien.
Stuurloos, maar vrij begaf het zich onder goed geleide
naar Den Helder, waar de noodzakelijke reparaties
worden verricht.

 Panorama 18-01-1952.
Bijna kaarsrecht heeft de tweeduizendtonnen zich in
de dijk vastgewerkt.
Meters wrong de boeg van de "Frameggen" zich in de
bazalten dijk, tot hij niet meer voor- en achteruit kon.
De jeugd vermaakt zich kostelijk met de ongewone
vakantie sensatie en is niet van de onverwachte gast
weg te slaan.
1954-12-18 IJmuider Courant

Hiernaast een foto uit de IJmuider Courant van 
18 december 1954 met als onderschrift;

In de nacht van Donderdag en Vrijdag is de Urker vis-
sers
boot U.K. 64 "Marijtje" bij Petten aan de grond
gelopen. 
Men ziet hier het scheepje  op de keien van 
de Hondsbosse
zeewering . De sleepboot "Noord-Hol-
land" is nog zichtbaar
in de nevel. Tezamen met de
"Holland" heeft hij de U.K. 64
Vrijdagavond vlot getrok-
ken.


In de nacht van donderdag 16 december 1954 is de 
kotter "UK. 64 Marijtje" nabij Petten aan de grond gelopen.
Vanuit IJmuiden vertrok de "Hector" naar de strandings- 
plaats.
Vrijdag 17 december 1954 is een bergingsploeg begon-
nen met het lossen van de lading vis.
Tegen de avond werd er door de "Hector" en "Noord
Holland" verbinding gemaakt met de "UK 64 Marijtje" 
en werd deze vlot gebracht.
De "Hector" heeft de "UK 64 Marijtje" vervolgens naar
IJmuiden gesleept.

Bron: Bureau Wijsmuller.
TOP
In de stormachtige namiddag van de achttiende mei van
1955 gebeurde het: zware grondzeeën namen het in de
orkaan van die noodlottige woensdag lamgeslagen Bel-
gische motorschip “Limbourg” op en sloegen het met de
stalen kop tegen de basaltblokken van de Hondsbossche
Zeewering bij Petten.

Noch de watervlugge sleepboot “Tyne” van Piet Smit’s
Internationale Sleepdienst uit Rotterdam, die ter assis-
tentie van de met motorpech hulpeloos ronddrijvende
vrachtvaarder was uitgevaren, noch de wanhopige pogin-
gen van kapitein Aristide Masseau van de “Limbourg”
om de stranding te voorkomen hadden het onheil kunnen
tegenhouden. De woeste Hondsbossche branding liet
haar prooi niet meer los en schuimend drukten de aan-
stormende watermassa’s het getergde schip tegen de
dijk.

Toen het geweld ophield, zat de “Limbourg” muurvast in
de dijk. Althans: zo leek het. Maar bij elke aanrollende
golf wrikte het schip zich verder in het dijklichaam, de 
basaltblokken wegduwend met zijn scherpe steven en 
de zee daardoor gelegenheid gevend het zand onder 
de dijkvoet weg te zuigen.

De dag na de stranding, toen de zee, met het schip als stormram, het verwoestende werk begonnen was, speel-
den jongens op de dijk met de reeds losgewerkte basalt- keien. De belangstelling van het publiek was zo groot, dat ondernemende koffieschenkers in de onmiddellijke nabij-
heid van het machtige schip een drukke nering konden
opzetten.







Limbourg 2
KNRM - LB - TG 1 KNRM - LB - TG 2 Limbourg 13
Uit privé collectie. Uit privé collectie. Uit privé collectie.
KNRM - LB - TG 4 KNRM - LB - AG
Uit privé collectie. Uit privé collectie.
KNRM - LB - AK 1 KNRM - LB - AK 2

Uit privé collectie. Uit privé collectie.
Limbourg 11 Nog nooit heeft het water een gelegenheid gemist op
onze dijken en zeeweringen een aanslag te plegen. 
Ook ditmaal niet. De aanval werd onmiddellijk en fel
ingezet. Het schip gebruikend als een wig, vele dui-
zenden kilo’s zwaar, groef de zee zich een weg naar
het hart van de dijk. Niet zó snel konden de bergers
proberen het lekkende schip van zijn sterfbed te trek-
ken of het water was vlugger. Elke golf benuttend om
de “Limbourg” dieper in het machtige dijklichaam te
persen zag de Noordzee kans in één week een
enorm gat te wroeten….!

De Limbourg liet een gapende wonde achter.

KV Limbourg 1

Toen de “Limbourg” tijdens het hoge water van dinsdag
24 mei eindelijk door een legertje zeeslepers van de dijk
getrokken was, na er dus zeven dagen hard
handig mee
in aanraking te zijn geweest, kon het bestuur van het hoog
heemraadschap “Noord-Hollands Noorderkwartier”
de
gapende wonde in ogenschouw nemen. Het viel niet
mee: over een lengte van ruim zeventig meter drong de 
zee diep in de glooiing binnen. Maar pas toen het eb 
werd, kon men goed zien wat de zee had aangebracht. 
Het schip had, voortdurend in beweging gehouden door
de rusteloze branding, eerst de ondergrond van de dijk-
voet weggewroet, zodat de basaltkeien daar hun steun
kwijtraakten en in het gat stortten. Vervolgens wrikte de
aan lager wal geraakte Belg ook nog de stenen uit de
glooiing zélf weg, waardoor de dijkbekleding over een
grote oppervlakte verloren ging. Gelukkig kon men dit
slopersbedrijf tijdig stoppen. Niettemin was de verde-
diging tegen de zee al zodanig verzwakt, dat het zaak
bleek de bres met grote spoed te dichten vóór nieuwe
stormvloeden er zich met tomeloze kracht in zouden
kunnen storten….!

Op een stille zomerdag hebben wij het gat in de dijk
opge
zocht. Het was een dag met een “enigszins”
ander karakter
dan die achttiende mei, toen de “Lim-
bourg” op de keien belandde. De zee was (zoals zee-
lieden zeggen) "als een  zacht eitje”. Kalm kabbelden
uitlopers van de branding tegen de golf
brekers. Op de
plaats, waar het woeste watergeweld de “Limbourg”
tegen een van de massieve strekdammen gesmeten
had, wierp nu een eenzame visser zijn aas in het wa-
ter. Een frisse bries speelde een spelletje met witte
meeuwen, die over het rustige watervlak scheerden,
en probeerde de taaie wilgen tenen van de klaar lig-
gende zinkstukken om te buigen. De vredigheid van
dit tafereel werd niet verstoord door het rhythmisch
bewegen van de met de hand gedreven heistelling,
waarmee de dijkwerkers bezig waren korte palen in
het gat te slaan. Ook het geronk van de hijskraan,
die onder aan de dijkvoet telkens weer een basalt-
kei uit zijn grijper in zee liet vallen, brak de stilte niet
stuk. Zee, wind, rijswerkers, steenzetters en heiers
hoorden hier bij elkaar….

Maar dat was slechts schijn. In werkelijkheid waren de
veertig arbeiders van het hoogheemraadschap bezig
strijd te leveren met de aloude erfvijand. Als de Honds-
bossche Zeewering niet vóór de herfst op de vroegere
sterkte is gebracht, zullen zee en wind weer samenspe-
len in hun eeuwi
ge oorlog tegen het taaie volk, dat het
lage land aan de zee
wil behouden en niet van zins is
er een duimbreed van af te
staan.
Daarom wacht het hoogheemraadschap ook niet tot
uitgemaakt is, wie de schade, door de stranding van
de “Limbourg” veroorzaakt, moet dragen. Onmiddellijk
na het vlot
trekken van het schip is men begonnen met
het herstel, dat
volgens een ruwe raming ongeveer driehonderdduizend gulden gaat kosten, naar ons verteld
werd. Als de zee echter kans ziet tijdens een onverwachte
zomerstorm het gat tóch
weer groter te maken, kan er
gemakkelijk nog een ton bij
komen. De storm van zondag
7 augustus bracht dit de men
sen van het hoogheemraad-
schap nog eens ernstig onder de
ogen. Opgejaagd door
een sterke wind, die de rollers ver
vaarlijke krullen gaf,
slaagde het opstuwende water er in  en
gedeelte van het
herstelwerk weer ongedaan te maken.


U begrijpt, dat het herstel voor het hoogheemraadschap

een zware last is. Maar het dichten van het gat kon geen
uitstel lijden. De Alkmaarse rechter, voor wie de vennoot-
schap, die het schip in de vaart had, tegen begin septem-
ber gedagvaard is, krijgt te beslissen, wie de enorme scha-
de zal moeten betalen. Tenzij beide partijen voor de uit-
spraak tot een minnelijke schikking zouden komen!




Limbourg 12 Onder normale omstandigheden zal een aanvaring
van
een schip met een dijk zelden voorkomen. Maar
juist als
het stormt, kan een schip stuurloos of op drift
raken en
de waterkering treffen. De gevolgen zijn op
dat moment
het grootst. Ten eerste is de kracht die
het schip dan op
de dijk uitoefent groot. Ten tweede
is er een hoge water
stand en zijn er hoge golven, zo-
dat een eventueel opge
treden initiële schade zich
snel kan uitbreiden. Hierdoor
kan een stranding van
een schip een reëel gevaar vormen
voor een dijk-
doorbraak. Als voorbeeld van een dergelijke
aanva-
ring kan het schip ‘Limbourg’ dienen, dat in 1955
strandde op de Hondsbossche Zeewering. De snel-
heid
en de hoek waarmee het schip de dijk raakt
zijn bepalend
voor de schade.

Rijkswaterstaat: Basisinformatie dijken.
Handreiking Inspectie Waterkeringen.
KV Limbourg 2

Herstel van de Hondsbossche Zeewering vergt
driehonderdduizend gulden.
Limbourg 1
Hier ziet men duidelijk, hoe de “Limbourg” in het dijklichaam gedreven
werd en hoe ernstig de schade was, die in één week werd aangericht.
Intussen luisteren de ingenieurs en opzichters van het
hoogheemraadschap elke dag met meer dan gewone
nieuwsgierigheid naar het weerbericht. Van het weer
hangt het af of men met het herstel voortgang zal kun-
nen maken; of men uit Den Helder de grote dekschui-
ten kan laten komen, die de keien voor het gat in zee
moeten storten om op die manier een drempel op te
werpen tegen de aanstormende branding; kortom; of
men op tijd klaar zal zijn met het dichten van de bres.
En als een angstig snel naderbij komende dag ziet
men dan de 21e september, het begin van de herfst.

Dan móét de dijk klaar zijn….!

Toen de “Limbourg” weer zee koos, heeft men direct
een aantal zinkstukken belast met alle stenen, die in
de wijde omtrek van Petten voorhanden waren en de-
ze op de plaats, waar het schip in de dijk gezeten had,
laten zakken. En die eerste maatregel ter bescherming
van de dijk kwam precies op tijd, want daarna kreeg
men ten gevolge van het slechte weer drie weken lang
geen kans meer. Toen het weer wat “handzamer” werd,
heeft men opnieuw zinkstukken aan de dijkvoet tot zin-
ken gebracht. Ruim duizend ton steen werd vervolgens
als een rug voor het gat gestort om te voorkomen, dat
de zee met deze voorlopige dijkbescherming aan de
haal ging.

Thans werkt men reeds ruim twee maanden aan het
definitieve herstel. Alles moet daarbij met de hand ge-
schieden: het heien van de rijen palen, die als het ware
de “voor” vormen, waartussen de rijsbedden, met ste-
nen belast, tot zinken gebracht worden; het storten van
de keien tegen de dijkvoet en op de zinkstukken; het
aanbrengen van de kleilaag op het hogere deel van de
glooiing; het opvullen met keislag en tenslotte het “zet-
ten” van de kolossale basaltkeien, die precies in elkaar
gepast moeten worden, zodat de zee geen kans krijgt
er één uit de glooiing te wippen.
Als men hier één kei wat losjes plaatst, is het niet uit-
gesloten, dat de zee de gehele dijk neemt….!
Limbourg 5

Limbourg 3

Limbourg 4
Gespierde armen dwingen de taaie wilgentenen van de
rijsbedden in het juiste verband. Het vlechten van de
zinkstukken moet ter plaatse geschieden.


Een kraan deponeert steen voor steen aan de dijkvoet op
een plaats, waar vrachtwagens of dekschuiten niet kunnen
komen. Verderop wordt paal naast paal met de hand in de
zeebodem geheid. Op de achtergrond een der strekdam-
men van de Hondsbossche Zeewering.

Wanneer de vloed komt opzetten, maken de arbeiders
dat ze weg komen met heiblok en heiïnstallatie.

Limbourg 6
Een overzicht van het werk tijdens laag water. Met behulp van lichte bokken worden
de zware basaltstukken op hun juiste plaats in de dijkglooiing getakeld.
De heer Jansma, de technische man van het hoogheem-
raadschap, denkt in totaal aan stenen drie miljoen kilo en
aan wilgentenen voor de zinkstukken vijfentwintighonderd
vierkante meter nodig te zullen hebben voor het dichten
van het gat. Voor deze enorme hoeveelheden plus de in
te heien palen zijn verwerkt, zal de herfst wel zeer nabij
zijn. Men kan namelijk maar bepaalde delen van de dag
benutten voor het werk. Als de vloed opkomt, wordt de
arbeid gestaakt, omdat dan het hele gat volloopt. Men
kan bij het hoger komen van het water zien, hoe de dijk-
werkers haastig hun spullen pakken en de heistellingen
wegslepen. Wat blijft liggen, is onherroepelijk een prooi
van de golven.

Zó ploetert men voort aan de voet van de Hondsbossche.
Het is een leven en werken bij de dag. Niemand weet of
de zee het morgen niet onmogelijk zal maken in het gat te
werken. Niemand kan zeggen of men, voor de herfststor-
men zich aankondigen, klaar zal zijn. Men gelóóft van wel.
En de dijkwerkers zetten alle zeilen bij om het zo ver te
krijgen. Regelmatig laten zij hun heiblok op de palen dan-
sen, brengen zij de rijsbedden tot zinken, storten zij het
blauwe basalt tegen de dijkvoet en stompen zij de zware
keien tegen elkaar op de langzaam uit zee oprijzende
glooiing.

Toen de “Limbourg” van de dijk getrokken werd, verdween
de Hondsbossche Zeewering tegelijkertijd uit het nieuws.
Maar in Petten boog men zich ver de berekeningen van 
de schade. En in alle stilte ging men aan het werk, zoals
Nederlanders op duizenden plaatsen altijd in de weer zijn
om zich te wapenen tegen de aanvallen van het water, zon- 
den veel woorden, zonder veel gerucht, maar taai en vol- 
hardend en zich bewust van de zware plicht ELK gat te
dichten.

KNRM - CdL 2 KNRM - CdL 3 KNRM - CdL 4
Uit privé collectie. Uit privé collectie. Uit privé collectie.
TOP
Helena 1 De betonpalen op de grens van de Pettemer- en Hondsbossche Zeewering.

Helena 2


KW 164, Helena, op 3 juli 1967 gestrand bij Petten.
Rinske 1

Smokkelschip vol met sigaretten strandt bij Petten. 

Op donderdag 15 mei 1969 strandde om half drie
’s ochtends een kotter op de Hondsbossche Zeewe-
ring. Het ging om de ZS 1, Rinske uit Zwartsluis. Zo’n
stranding komt wel vaker voor. Maar met de Rinske
was iets niet pluis. Dat had iedereen wel door nadat
er met de golven pakjes sigaretten meekwamen.

De Alkmaarsche Courant berichtte de volgende dag
op de voorpagina over de gebeurtenissen. De Rinske
(bouwjaar 1953) was onder de kust aan het vissen toen
de motor uitviel. Schipper Hendrik Eulink uit IJmuiden
liet het anker vallen, maar de kabel brak en de Rinske
sloeg op het basalt van de Hondsbossche Zeewering
bij Petten. Het weer was rustig en Eulink kwam met de
andere twee opvarenden zonder problemen in een
rubberbootje aan wal.



Rinske 2

Rinske 3 Districtsambtenaar Bas Zuidweg van dijkbeheerder
Hoogheemraadschap Noordhollands Noorderkwartier
rapporteerde de volgende dag dat de verzekering al
een expertisebureau had gestuurd. Berging van de
kotter werd niet lonend geacht. Hij moest maar ter
plekke worden gesloopt.

Ondertussen begonnen er langs de zeewering pakjes
Camel sigaretten aan te spoelen. Ze hadden duidelijk
maar kort in het water gelegen. De inwoners van Pet-
ten waren er natuurlijk als de kippen bij. Ook hoofdin-
specteur G.W. Otterspoor van de Dienst Invoerrechten
en Accijnzen in Alkmaar kwam in actie. Hij schakelde
duikers van de marine in. Die doorzochten de Rinske 
en troffen in het voorschip de nodige sloffen rokers-
waar aan. De ontknoping volgde snel. Eerst werd een
half miljoen sigaretten achterhaald in Rotterdam. Op 
vrijdagavond 24 mei sloeg de politie weer toe. In Vo-
lendam troffen rechercheurs maar liefst vijf miljoen si-
garetten (250.000 pakjes) aan in een verendrogerij.
In dat bedrijf werden pluimveeveren gereinigd en ge-
droogd om ze geschikt te maken als vulling van dek-
bedden en kussens. Natuurlijk was dit de ideale plek
om de vochtige sigaretten te drogen. De eigenaren
van de drogerij kregen een proces-verbaal aan de
broek en de sigarettenwerden in beslag genomen.

Achteraf bleek dat de sigaretten in de nacht volgende
op de stranding clandestien van boord waren gehaald.
Natuurlijk werd de bemanning verhoord. Die ontkende
niet dat de Rinske sigaretten in het ruim had. Men had
de partij normaal willen inklaren. Helaas was daar de
stranding tussen gekomen. Maar dat verhaaltje geloof-
de natuurlijk niemand. 
Rinske 4 Rinske 5 Rinske 6
Rinske 7 Rinske 8

De smokkel met de Rinske haalde de nationale dagbla-
den. Heeld Petten wreef zich in de handen, al dan niet
met een gejutte sigaret tussen de lippen. Het Pinkster- 
weekeinde kwam eraan en je kon bij eb met droge voe-
ten tot vlakbij het wrak komen. Niets stond dus een ruime
toestroom van ramptoeristen in de weg. Eind juni begon
de firma Van Beekum uit Alkmaar met de sloop van de
kotter. De schade aan de zeewering viel gelukkig mee
en werd op honderd gulden geschat. Dat bedrag bracht
het hoogheemraadschap bij de rederij in rekening.

Alkmaarse Courant d.d. 08-04-2014.

Door Diederik Aten, medewerker van Hoogheemraad-
schap Hollands Noorderkwartier.

KNRM - DIV - Boei 1976 Een zware orkaan zorgde op 3 januari 1976 voor grote
duinafslag en veel schade. Op de Hondsbossche Zee-
wering spoelde deze boei aan.

Bron: Cees Leijen.








Helderse Courant, 18-11-2015.

KNRM - CM - JJW 1

De Reddingboot                                Diensten 5269-5273

STORMACHTIGE DRUKTE 7 OKTOBER 1976
De wind wakkerde in de loop van deze dag aan van 3 tot
8 Beaufort, waardoor verschillende schepen hulp inriepen
van de Redding-Maatschappij.
De kotter TX 67, Carolina Maria, strandde in de ochtend
nabij Petten. Hij was onmanoeuvreerbaar geworden, 
doordat een net in de schroef was geraakt, en op de kust
verdaagd. Via Scheveningen Radio verzocht de schipper
hulp van een sleepboot en een reddingboot.
De Suzanna vertrok om 06.30 uur uit Den Helder. De zee
was nog kalm en de opvarenden van de kotter wilden niet
van boord, daar de sleepboot Titan uit IJmuiden naar hen
onderweg was. 

Carolina Maria 11
Uit privé collectie.

Carolina Maria 21

Omdat ze niet in gevaar verkeerden, voer de Suzanna 

terug naar thuishaven en meerde om 10.30 uur af.

Om 15.00 uur zette ze opnieuw koers naar de strandings-
plaats, om op verzoek van de sleepbootkapitein een tros
over te brengen. De wind was inmiddels aangewakkerd
en de zee woelig geworden. Toen de Suzanna onderweg
was, hoorde men via de radio dat de kotter op een strek-
dam was geslagen en lek gestoten.

De sleepbootkapitein berichtte schipper Bijl van de Su-
zanna, dat voorlopig van een bergingspoging zou worden
afgezien. De reddingboot maakte daarom rechtsomkeert
en was om 19.30 uur terug in Den Helder.

De kotter is op 16 november geborgen.
Carolina Maria 22
Carolina Maria 26 Carolina Maria 27 Carolina Maria 28
Carolina Maria 31 Carolina Maria 32 Carolina Maria 33
Carolina Maria 41 Carolina Maria 42
Carolina Maria 51 Carolina Maria 61 Carolina Maria 62
KNRM - CM - JJW 2 KNRM - CM - JJW 3
Uit privé collectie. Uit privé collectie.
TOP

Lichtschip Texel 11
Lichtschip Texel 12 Lichtschip Texel 13
Lichtschip No.11.

Op 1 oktober 1991 teisterde een zware storm het licht-
schip "Texel". De ketting brak en het lichtschip ging op
drift. Na mislukte pogingen per helikopter om mensen
af te zetten en per schip een verbinding tot stand te
brengen, strandde het lichtschip in de vroege morgen
van 2 oktober op de Hondsbosschen Zeewering bij
Petten. Bergingsmaatschappijen zagen geen kans
meer het het gehavende schip te bergen. Er werd
besloten het lichtschip ter plaatse te slopen. Het werk
duurde tot 5 december 1991.

 Bron: http://www.lighthousspotter.com
Lichtschip Texel 14





De Zijper Historie Bladen
(ZHB 2014-01) 


Titel : Een lichtschip gestrand op de Hondsbossche Zeewering 
Auteur(s) : J.T. (Jan) Bremer 
Lichtschip Texel 21 Lichtschip Texel 22 Lichtschip Texel 23
Lichtschip Texel 31
Lichtschip Texel 41 Lichtschip Texel 42 Lichtschip Texel 43
Lichtschip Texel 51 Lichtschip Texel 52
Lichtschip Texel 61 Lichtschip Texel 62
Lichtschip Texel 63 Lichtschip Texel 64

Lichtschip Texel 71
Lichtschip Texel 72 De eerste weken was een bezoek aan het
gestrande schip een geliefd uitstapje:

Er was eens een Lichtschip te Petten

dat wilde de bakens verzetten.

Het lag op z'n kant

op het Pettense strand

in de geur van patat en kroketten.

Limerick van Daniëlle Jeske.
02-10-1991 04-10-1991
0 Lichtschip Texel 81 Lichtschip Texel 82 Lichtschip Texel 83
Lichtschip Texel 91 Lichtschip Texel 92
TOP
Zeldenrust 01 Zeldenrust 02 Zeldenrust 04

Belgisch vissersschip "Zeldenrust", Z 75. loopt 

vast bij Petten.

Bij Petten is donderdagochtend 17 oktober 2013 een
Belgisch vissersschip met drie opvarenden gestrand.

De kotter kreeg een visnet in de schroef en raakte daar-
door onbestuurbaar, meldt de Kustwacht. Het schip zou
ook olie lekken.

De driekoppige bemanning van het schip Zeldenrust uit
Zeebrugge is niet in acuut gevaar geweest, maar werd
wel van het schip gehaald met een helikopter. In de mid-
dag arriveerden zij in Den Helder. 

De kotter ligt in ondiep water op ongeveer vijftig meter uit
de kust. Reddingsboten uit Egmond aan Zee, Petten en
Den Helder rukten donderdagochtend al vroeg uit, maar
konden weinig doen. De reddingsoperatie wordt boven-
dien bemoeilijkt door de stevige wind, aldus een woord-
voerder.

Sleepverbinding

Het vissersschip ligt er volgens een woordvoerder van 
de Kustwacht nog wel even. Mogelijk lukt het donderdag
helemaal niet om het schip vlot te trekken.

Een ander schip uit Den Helder is onderweg naar Petten
om het schip weg te slepen. Die boot is rond 15.00 uur ter
plaatse om een sleepverbinding proberen te maken met
het gestrande schip.

Zo'n verbinding maken kost zeker enige uren, aldus de
zegsman. Tegen 16.00 uur is het hoog water, daarna wordt
het weer eb, en pas tegen 02.00 uur vrijdagochtend wordt
het weer hoog water.

Door: ANP

NU.nl  17-10-2013.


Zeldenrust 03 Zeldenrust 05
De bemanningsleden van de viskotter worden van boord
gehesen door een helikopter van de Luchtmacht.

Berging visserschip bij Petten 'op schema'.

Een snel einde aan de bergingsoperatie rond een vissers- 
schip dat bij Petten aan de grond is gelopen, lijkt niet in
zicht te zijn. 

''De voorbereidingen nemen veel tijd in beslag'', zegt een
woordvoerder van Rijkswaterstaat zaterdag. Het vaartuig
moet uiterlijk dinsdag zijn weggesleept.

Medewerkers van bergingsmaatschappij Mammoet zijn
al wel begonnen aan de berging van het Belgische schip.
Volgens Rijkswaterstaat liggen de bergers op schema: 
''Er zijn gaten gedicht en de olie is weggepompt'', stelde 
een woordvoerder. 

Een sleepboot kan het schip alleen bij hoogwater vlot
trekken. Dat lukte zaterdagmiddag niet, dus de eerste
poging zal op de vroege zondagochtend zijn. Dan is het
hoogwater tussen 15.00 en 17.00 uur. Het schip wordt 
na het vlottrekken naar Mammoet in Schiedam gesleept.

De bergingsoperatie trok zaterdag veel belangstellenden.
Tientallen nieuwsgierige mensen sloegen de activiteiten
rond het schip gade bij de strekdam in de Noordzee. Het
schip Z 75 Zeldenrust uit Zeebrugge was donderdag aan
het vissen toen een net in de schroef terechtkwam waar-
door het onbestuurbaar raakte. Het sloeg lek en strandde
bij Petten.

Door: ANP

NU.nl  19-10-2013.

Berging gestrand schip Petten mislukt.

Het is zondag niet gelukt om het Belgische vissersschip 
dat bij Petten was vastgelopen, vlot te trekken. 

Ook zijn er olieschermen aan boord gebracht die later om
het schip heen worden gelegd om eventuele olielekkage
zoveel mogelijk te beperken.
Als de kotter is vlot getrokken,
wordt hij versleept naar Mammoet in Schiedam. Daar wordt
bekeken wat er verder mee gaat gebeuren.

De Z 75 Zeldenrust uit Zeebrugge was donderdag aan het
vissen toen het net in de schroef terechtkwam, waardoor
het schip onbestuurbaar raakte. De boot sloeg lek en
strandde bij Petten.

Door: ANP/Novum 

NU.nl  20-10-2013.

Zeldenrust 10

Een poging aan het eind van de middag is mislukt.

Volgens Rijkswaterstaat is een van de kabels die aan het
schip waren bevestigd losgekomen. Op zijn vroegst kan
maandagochtend een nieuwe poging worden gedaan om 
de Z 75 Zeldenrust uit Zeebrugge van de strekdam te slepen.

Bergingswerkers van Mammoet waren de hele nacht bezig
met de voorbereidingen voor de operatie. Die kan alleen
plaatsvinden bij hoogwater. 
Maandagochtend rond 06.00 uur is het opnieuw hoogwater
aan de Noord-Hollandse kust.

Reparaties

Al vanaf zaterdagochtend worden op het schip reparaties
uit gevoerd om de sleepoperatie mogelijk te maken. Gaten
in de romp zijn gedicht en olie en water zijn uit het schip
gepompt. 
Zeldenrust 07



Zeldenrust 09



Zeldenrust 13

Dinsdag nieuwe poging vlottrekken schip Z 75.

Het schip Z 75, de Zeldenrust, dat bij Petten op een strek-
dam liep, is maandag nog niet vlotgetrokken. 

Volgens een woordvoerster van Rijkswaterstaat wordt dins- 
dagavond rond 18.30 uur een nieuwe poging ondernomen.

Tijdens de poging van maandag om het schip los te trekken
is het wel onverwacht van de ene op de andere zijde gekan- 
teld. Daardoor ligt het nu op het randje van de strekdam en
verwacht Rijkswaterstaat dat het bij een volgende poging
wel lukt om het vaartuig los te krijgen.


De Z 75 Zeldenrust uit Zeebrugge was donderdag aan
het vissen toen het net in de schroef terechtkwam en het
schip onbestuurbaar raakte. De boot sloeg lek en strand-
de bij Petten. Als de kotter is vlotgetrokken, wordt hij ver-
sleept naar Mammoet in Schiedam. Daar wordt bekeken
wat er verder mee gaat gebeuren.

Door: ANP

NU.nl 22-10-2013.






Zeldenrust 14 Zeldenrust 12 Zeldenrust 11
Zeldenrust 08

Vissersschip bij Petten vlotgetrokken.

Het vissersschip Z 75 dat vorige week bij Petten op een
strekdam liep, is dinsdagavond even na 18.00 uur vlot- 
getrokken.

Dat heeft een woordvoerster van Rijkswaterstaat gemeld.
Eerdere pogingen op zondag en maandag waren mislukt.
"Het schip lag er dinsdagavond een stuk gunstiger bij",
vertelt een woordvoerder. "De boot lag al op de rand van 
de strekdam."

De boot wordt versleept naar het terrein van bergingsbedrijf
Mammoet in Schiedam. Woensdag wordt daar bekeken in
hoeverre het schip beschadigd is en wat ermee gaat
gebeuren. ''Maar het feit dat het schip daar naartoe kan
worden gesleept, laat zien dat het zeewaardig is. Dat is
op zich een goed teken'', aldus de zegsvrouw.

Het vlot trekken van het vaartuig trok mede vanwege het 
mooie najaarsweer veel bekijks in het Noord-Hollandse
Petten. "Het was een aardige trekpleister."

De Z 75 Zeldenrust uit Zeebrugge was donderdag aan het
vissen toen het net in de schroef terechtkwam en het schip
onbestuurbaar raakte. De boot sloeg lek en strandde bij het
Noord-Hollandse Petten.

Gaten 

Voordat het schip kon worden vlotgetrokken, moesten dit
weekend onder meer gaten in de romp worden gedicht en
moesten olie en water uit het schip worden gepompt.

 

De eerste vlottrekpoging, op zondagmiddag, mislukte om-
dat een sleepkabel om nog onduidelijke reden loskwam.

Ook maandag hadden de bergers geen succes, maar toen
kantelde het schip wel onverwachts van de ene op de an-
dere zijde. Daardoor kwam het op het randje van de strek- 
dam te liggen, wat de volgende poging op dinsdag een stuk
makkelijker maakte.

Door: ANP/Novum 

NU.nl  22-10-2013.

Zeldenrust 06

Achter de lens: Gestrand schip Petten met zonsondergang.

Elke week selecteert de redactie van NUfoto.nl een bij- 
zondere nieuwsfoto. In een interview met de fotograaf 
komen we het verhaal achter de foto te weten.

Deze week: Gestrand schip Petten met zonsondergang 
van fotografe Vivian Tusveld uit Amstelveen.

"Ik zag op NU.nl artikelen voorbij komen over een vissers- 
schip dat bij Petten was gestrand. Ook zag ik enkele foto’s
voorbij komen. In de berichtgeving stond dat het schip, na
een mislukte poging de dag daarvoor op zondag, zou wor- 
den vlotgetrokken. Ik was vrij en besloot een kijkje te gaan
nemen.

Samen met mijn ouders ben ik vanaf mijn woonplaats Am-
stelveen na een uurtje rijden aangekomen in Petten.

Ik was blijkbaar niet de enige met de impulsieve actie, 
want het was druk op het strand. Misschien ook wel omdat
het herfstvakantie én mooi weer was. Het was al bijna zons-
ondergang dus ik pakte gelijk mijn fototoestel erbij.

Deze foto is nét voor zonsondergang gemaakt. De bergers
waren hard aan het werk om het schip in beweging te krij-
gen. Om deze foto te krijgen ben ik op zoek gegaan naar 
de juiste plek.

Daar heb ik gewacht tot de zon net achter de boot ver-
dween, omdat ik de contouren van het schip wilde vast- 
leggen. Dat is hier aardig gelukt.

Veel mensen zaten op de duin aan het strand foto's te 
maken. Ik besloot juist laag te staan, in het water, zodat ik
op gelijke hoogte met de boot stond. Soms moet je een
beetje buiten je kader denken. Juist dan maak je de beste
foto's, vind ik.

Ik fotografeer nog niet zo lang. In februari heb ik mijn 
eerste spiegelreflexcamera gekocht, om mijn hobby
iets serieuzer te nemen. Het is mijn droom om er mijn 
werk van te maken, maar ik ben reëel en weet dat het 
erg moeilijk is om er je brood mee te verdienen. 
Nu ben ik in ieder geval nog lekker aan het schieten 
en kijken wat ik het leukst vind om te fotograferen.

Het was het idee van mijn vader om deze foto naar 
NUfoto te sturen. Hij zag hem ter plaatse al om mijn
kleine schermpje en zei: die is mooi! Uiteindelijk
heeft mijn foto ook even op de voorpagina van NU.nl
gestaan. Ik moest voor deze foto wel natte voeten
over hebben, maar het was het zeker waard!"

NU.nl 25-10-2013.

Na de Z 75, de Zeldenrust, zou er nooit meer een schip
bij Petten of Camperduin op de dijk of op een strekdam
lopen. In 2015 zijn namelijk de Hondsbossche duinen
aangelegd.
Kust op Kracht
De Hondsbossche en Pettemer Zeewering voldeed niet
meer aan de veiligheidseisen en moest worden versterkt.

De provincie, Rijkswaterstaat en het Hoogheemraadschap
Holland Noorderkwartier werkten samen in het project
'Kust op Kracht'. In juli 2014 werd het eerste zand op de
kust bij Camperduin gespoten. Op 16 maart 2015 ver-
klaarde de toenmalige minister van Infrastructuur Schultz
Van Haegen de kust weer veilig.

De zeewering is versterkt door zand aan te brengen en zo
duinen en een strand voor de bestaande dijk te creëren.
Deze oplossing vergroot de veiligheid en tevens de ruim-
telijke kwaliteit.  De waterkerende functie is overgenomen
door het aangelegde strand en duin. In totaal zullen dui-
nen en strand ongeveer 250 meter breed zijn

Aan de koppen van de dijk is er vooral plek voor recreatie,
in het middengebied is meer rust, daar kan de natuur zich
ontwikkelen.

Parallel aan de kustversterking zijn er in de regio ruim 40
ruimtelijke kwaliteitsprojecten gerealiseerd zoals extra na-
tuur, wandel- en fietspaden en nieuwe strandopgangen.
Bij Camperduin is een lagune aangelegd, in Petten een
hoge duintop als uitkijkpunt.

"Een heel bijzonder project", vertelt Anita Willig wanneer ze
door het nieuwe duingebied loopt. Willig was van 2008 tot
en met de afronding van het werk als projectmanager na-
mens het waterschap betrokken bij het project. "Zeven jaar
geleden was hier nog water. Nu lijkt het alsof het nooit an-
ders is geweest."



2014-06-14 017

2014-06-14 049
Zand erover

Laatst werd ik op een morgen wakker en wat bijna
nooit gebeurt ik wist me de droom van deze nacht
nog te herinneren. Ik had gedroomd over de "Prince
George", het slagschip dat sinds 1921 nabij Cam-
perduin voor de Hondsbossche Zeewering ligt. In
m'n droomfantacy werd het schip geheel onder het
zand gespoten en zelfs de nog aanwezige strek-
dammen verdwenen onder het zand.
Ik mocht er zelfs niet meer bijkomen. De zeewering
was al afgezet voor bezoekers welke dagelijks langs
de dijk lopen of fietsen. Zelfs m'n excuus dat ik jaren
terug een boekje over dit schip had gemaakt, en het
zodoende vaak mijn schip noemde en het nu al voor
de helft onder het zand zag verdwijnern en het schip
nog eenmaal van dichtbij wilde zien, hielp ook niet
veel. Ze zullen de vitrine welke ik in de "Dijk te Kijk"
te Petten over dit schip heb ingericht toch wel heb-
ben laten staan. In mijn droom dus op naar Petten.
Ook mijn vitrine was leeg gehaald. De medewerk-
ster daar deed het af door te zeggen dat er toch
niets meer van het schip te zien was.

Normaal komen dromen bijna nooit uit maar op het
einde van het jaar is het zover. Het schip wordt naar
meer dan 90 jaar aanwezigheid bij strekdam 24 on-
der het zand begraven en of de inhoud in de vitrine
kan blijven is nog niet zeker. Voorlopig nog wel, denk
ik.

Ik hoop dat ik de komende jaren eens droom dat
door een zware storm de "Prince George" door het
vele stuiven weer tevoorschijn is gekomen en de
media melden dat bij Camperduin de restanten van
een waarschijnlijk Brits oorlogsschip, welke geheel
onder het zand lag, weer boven water is gekomen.

Of deze droom ook weer uitkomt weet............

                                                                 Een dromer
Uitgave Scoronlo 2013.
2014-08-01 001

2014-07-31 HC - Gedenkplek scheepswrak
    Helderse Courant, 31-07-2014.
2014-07-29 AC - Wrak verdwijnt voorgoed onder dikke laag zand
Alkmaarsche Courant, 29-07-2014.
Op 07-10-2020 vertrokken Stefan van Tienhoven en Imke
de Haan uit Capelle aan den IJssel met hun nieuwe boot
Puur vanuit Den Helder om koers te zetten richting IJmuiden.

Ter hoogte van Petten slaat een hoge golf de boot in één
klap plat. Bekijk in het onderstaande Facebookbericht
foto’s van de berging
In de nacht van woensdag op donderdag wordt de boot vakkundig geplunderd. Alles is gestolen: de fenders, anker, reddingsvest, zelfs het kompas is er met gereedschap uit
geschroefd en de touwen gesloopt om de katrollen mee te kunnen nemen.

Dat verwacht je toch niet van die Pettemers!!!

"Te Petten is opnieuw weer een scheepje gestrand.

luiken, delen, planken en kisten spoelden aan land;

de baas van de Zijpe en de boer van Het Vlak,

die deelden tezamen een vaatje cognac."
TOP
                                                

Overige ansichtkaarten en foto's
Het vooroologse Petten, Hazepolder, Pettemerkluft, Korfwaterstrand en de Pettemer Zeewering.
Sloop van Petten 3 /  noodwoningen /  wederopbouw  Petten 4.
Het naoorlogse Petten, Hazepolder, Pettemerkluft, Korfwaterstrand en de Pettemer Zeewering.
Een fotograaf meende in 1934 deze Pettemer dorpstafereeltjes van alle dag te moeten vastleggen.
De Hondsbossche en de oude Hondsbossche stenen schutsluis te Zaandam.
Onderhoud aan de Hondsbossche en de Pettemer Zeewering.
Camperduin en het Hargergat (voor Café Camperduin en het strand; zie Hondsbossche).
Reactor Centrum Nederland (RCN), later Energieonderzoek Centrum Nederland (ECN).

Op deze pagina staan foto's waarvan ik het Wie / Waar en/of Wanneer nog niet weet. Weet u het ?